FAQ o podróży do Rovaniemi

Od września do marca trwa sezon zorzy polarnej i śniegu, przy czym najbardziej stabilne niebo bywa we wrześniu-październiku oraz lutym-marcu, a grudzień i styczeń przynoszą najgłębszy śnieg, ale też najbardziej pochmurną pogodę. Początek grudnia (2-12) to kaamos, gdy słońce nie wschodzi, lecz błękitny zmierzch trwa kilka godzin. Lato, od czerwcowego słońca o północy przez lipiec, sprzyja wędrówkom i wędkowaniu przy łagodnych dniach, choć w czerwcu i lipcu szczyt aktywności osiągają komary.

Trzy pełne dni to praktyczne minimum: jeden na Wioskę Świętego Mikołaja i koło podbiegunowe, jeden na przejażdżkę psim zaprzęgiem lub saniami ciągnionymi przez renifery, jeden wolny na wycieczkę w poszukiwaniu zorzy polarnej podczas bezchmurnej nocy. Pięć do siedmiu dni pozwala dodać wycieczkę do parku dzikich zwierząt w Ranua lub do lodołamacza Sampo w Kemi, a także kulig na skuterze śnieżnym czy podlodowe wędkowanie, bez upychania dwóch atrakcji w jeden krótki zimowy dzień.

Finlandia należy zarówno do Unii Europejskiej, jak i do strefy Schengen, więc nie ma e-Wizy ani osobnej procedury wjazdu dla podróżujących, którzy już kwalifikują się do bezwizowego wjazdu w strefie Schengen — warto sprawdzić zasady dla swojego obywatelstwa przed podróżą. Niezależnie od sytuacji, paszport powinien pozostać ważny znacznie dłużej niż planowany pobyt. Gniazdka są europejskiego typu C/F, 230V/50Hz, a angielski jest używany niemal wszędzie.

Wycieczki na zorzę polarną odbywają się od końca sierpnia do początku kwietnia i rezerwuje się je z wyprzedzeniem u lokalnego operatora, który wywozi grupę w ciemne miejsce z dala od świateł Rovaniemi i tego wieczoru sprawdza prognozę. Nic nie jest naprawdę gwarantowane: wycieczka reklamowana jako „gwarantowana” oferuje zwrot kosztów lub powtórny wyjazd, jeśli zjawisko się nie pojawi, ale nie gwarantuje samego zjawiska. Gołym okiem zorza często wygląda jak szara lub bladozielona wstęga, a nie nasycona zieleń widoczna na zdjęciach z matrycy aparatu, więc warto odpowiednio stonować oczekiwania.

Zwarte centrum Rovaniemi to najwygodniejsza baza wypadowa, blisko dworca kolejowego, tras autobusowych i restauracji, a do Wioski Świętego Mikołaja da się dojechać krótkim autobusem. Nocleg tuż przy Wiosce daje bliskość linii koła podbiegunowego i farm reniferów, ale dalej do sklepów i kawiarni miasta. Szklane igloo, zwykle 15-30 minut od centrum, jest pomyślane do obserwowania nieba z łóżka podczas bezchmurnej nocy — warto je rezerwować tylko wtedy, gdy prognoza i pora roku dają realną szansę na zorzę.

Lotnisko Rovaniemi (RVN) leży około 10 km od centrum, z bezpośrednimi lotami z Helsinek, a zimą również z kilku innych europejskich miast. Nocny pociąg VR z Helsinek jedzie około 12 godzin i obejmuje wagon do przewozu samochodów, jeśli podróżujący zabiera własne auto. Na miejscu linia autobusowa 8 łączy dworzec kolejowy, centrum i Wioskę Świętego Mikołaja; nie ma metra ani tramwaju.

Wynajęty samochód przydaje się, by we własnym tempie dotrzeć do Ranua, Pyhä-Luosto czy Korouoma, ale w samym mieście nie jest niezbędny. Linia autobusowa 8 obsługuje dworzec, centrum i Wioskę Świętego Mikołaja, a większość wycieczek z psimi zaprzęgami, reniferami, skuterami śnieżnymi i na zorzę polarną obejmuje odbiór z hotelu w cenie. Safari skuterami śnieżnymi wymagają prawa jazdy od osoby prowadzącej pojazd i zwykle są wyceniane dla dwóch osób dzielących jeden skuter.

Walutą jest euro (EUR, €). Karty są akceptowane niemal wszędzie, także w małych kawiarniach, na straganach i u organizatorów wycieczek, więc noszenie gotówki rzadko jest konieczne. Bankomaty spotyka się często w centrum i na lotnisku.

Rovaniemi to bardzo bezpieczne miasto, z minimalną przestępczością wymierzoną w turystów.

Prawdziwym czynnikiem, na który trzeba się przygotować, jest zimno: zimowe temperatury zwykle wahają się od -10 do -25°C, ze sporadycznymi spadkami poniżej -30°C, a śnieg pokrywa ziemię od końca października do połowy maja.

Operatorzy wycieczek wypożyczają odpowiednie zimowe kombinezony, buty i rękawice niemal do każdej aktywności na świeżym powietrzu, a ubranie w warstwach z dobrym obuwiem załatwia resztę. Woda z kranu jest doskonała do picia, napiwki nie są oczekiwane, bo obsługa jest wliczona w cenę, a numer alarmowy to 112.

Helsinki (830 km) i Tromsø nie są realnymi wycieczkami jednodniowymi — warto traktować je jako osobne etapy dłuższej podróży. Naprawdę osiągalne w ciągu jednego dnia są park dzikich zwierząt w Ranua (80 km), lodołamacz Sampo w Kemi (115 km), Pyhä-Luosto (120 km) czy Korouoma (140 km); Levi (170 km) i Ruka-Kuusamo (190 km) sprawdzają się jako długi jednodniowy wypad, ale wygodniej jest zostać tam na noc. Inari i muzeum saamskie Siida, 330 km na północ, najlepiej potraktować jako osobną wycieczkę z noclegiem w głąb ziem saamskich, a nie pospieszną podróż w obie strony tego samego dnia.